Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlanie postów z styczeń, 2016

James Patterson "W krzyżowym ogniu"

James Patterson W krzyżowym ogniu”
Ilość stron: 382 To druga książka tego autora jaką przeczytałam. Pierwsza to „Terror na Manhattanie”recenzja tu po której lekturze już wiedziałam, że będę fanką tego pisarza. Jeszcze mam w stosiku do przeczytania następujące: „Proces Alexa Crossa” „Detektywi z Private: Igrzyska”
„W krzyżowym ogniu” zaciekawia już opisem na okładce, a także od pierwszych rozdziałów. Zawarty jest wątek snajpera, który strzela do określonych osób z bardzo dużych odległości. W każdym rozdziale dzieje się mnóstwo interesujących i zaskakujących sytuacji. Powieści Jamesa Pattersona można porównać do genialnych kryminałów Agathy Christie. Na każdej kartce coś się dzieje. Polecam każdemu.

Ciekawe cytaty:Trzeba być sprytnym, bo w przeciwnym razie niczego się nie zwojuje” (str 46)A życie biegło dalej obojętne na to, czy jesteśmy przygotowani.” (str 82) Mamy drani pod nosem, żyją obok nas. Jakby świat przestał być czarny i biały, jakby stał się szary, jeśli tylko lekko zmruży…

Alexandra Salmela "27 czyli śmierć tworzy artystę"

Alexandra Salmela 27 czyli śmierć tworzy artystę”
Ilość stron: 365 To pierwsza książka tej autorki jaką przeczytałam. Do lektury zachęcił mnie opis na okładce w którym było napisane o wątku związanym z pisaniem. Lubię tego typu fabułę. Występuje czterech narratorów: samochód – Opel Astra prosiaczek – zabawka dziecka kasandra – kot Abgie – przyszła pisarka Najmniej interesujące są teksty pisane z punktu widzenia auta. Średnio ciekawe są wydarzenia z życia rodziny z dziećmi, które relacjonuje Prosiaczek, a także opisy kota o imieniu Kasandra. Najciekawsze są losy przyszłej pisarki – Angie. Jej prawdziwe imię to Marta. Próbuje ona napisać książkę, dzieło życia. Cała treść „27 czyli śmierć tworzy artystę”to nie zbyt ciekawa lektura. Myślałam, że będzie więcej o pisaniu, jak Angie wydaje książkę, a ona nawet jej ostatecznie nie napisała. Jest to dzieło lepsze od tych, których nie skończyłam czytać, ale też nie jest takie dobre żeby się tym zachwycać.





Lne (styczeń - luty 2016)

Lne styczeń – luty 2016
Najbardziej podobały mi się następujące artykuły: Nadwrażliwość pokarmowa, stany zapalne i problemy skórne. Prozapalny styl życia Stan zapalny Kosmetyki wegańskie Co potrafi kurukimina?

Sophie Hannah "Inicjały zbrodni"

Sophie HannahInicjały zbrodni”
Ilość stron: 353
To pierwsza książka tej autorki jaką przeczytałam. Do lektury zachęciło mnie to, że są to dalsze losy Herkulesa Poirota – detektywa z kryminałów Agathy Chrisie, które uwielbiam. Inicjały zbrodni są napisane przez Sophie Hannah. Miałam nadzieję, że jest to chociaż podobne do stylu królowej kryminałów, zagadka jest na wysokim poziomie, nie do odgadnięcia po przeczytaniu połowy treści. I tak właśnie było. Nie rozczarowałam się. Książka jest świetnie napisana. Do końca nie wiadomo kto kogo zabił. Trochę to skomplikowane, ale da się zrozumieć ostateczne rozwiązanie, które jest zaskakujące. Polecam każdemu.
Ciekawe cytaty: (niektóre, jest ich więcej)Nie jestem wcale przekonany, czy historie z życia wzięte mają początki i końce. Wystarczy spojrzeć z nieco dalszej perspektywy, by ujrzeć, jak rozciągają się nieskończenie w przeszłość. Da się tak po prostu powiedzieć:”To na tyle”, a następnie postawić kropkę.” (str 22)Podróżowanie jest cudowne;…

Stephen King "Misery"

Stephen KingMisery”
Ilość stron: 440 To trzecia książka tego autora jaką przeczytałam. Poprzednie to „Znalezione nie kradzione”recenzja tu , „Sklepik z marzeniami”. Próbowałam również przeczytać tą pt „Desperacja”, ale nie skończyłam. Do lektury „Misery” zachęcił mnie opis na okładce. Bardzo dobrze się to czyta. Głównym bohaterem jest pisarz oraz jego pielęgniarka – Annie. Jest ona upiorną postacią w tej powieści. Znęca się nad Paulem, dlatego że uśmiercił on w swojej książce bohaterkę, którą Annie lubiła. Zakończenie bardzo interesujące, pomyślne dla pisarza. Polecam każdemu.
Ciekaw cytaty:...wahanie to, wiedział, jeden z najgorszych zakamarków czyśćca zarezerwowanego dla pisarzy, którzy mknęli na pełnym gazie, nie wiedząc, dokąd naprawdę zmierzają.” (str 216 – 217) Kiedy zaczynam książkę, zawsze wydaje i się, że wiem, jak ona się skończy, ale to się dotąd nigdy nie sprawdziło.” (str 367)Pisanie książki to trochę jak wystrzelenie pocisku rakietowego, tyle że tu wędruje się prz…